Arch Linux üzerinde en hızlı yansıyı bulmak

Eğer Arch Linux kullanıyorsanız ve kullandığınız yansının hızından memnun değilseniz mevcut Arch yansıları arasından en hızlısını tespit edebilirsiniz. Bunun için öncelikle /etc/pacman.d/mirrorlist dosyasını açıp test etmek istediğiniz yansıları yazmalısınız. Ardından

xaph@linux#  rankmirrors -v /etc/pacman.d/mirrorlist

komutu ile kullanmak istediğiniz yansıları hızlarına göre sıralayabilirsiniz.
Hızlarına göre sıralanmış yansılardan kullanmak istemediklerinizi silip

xaph@linux#  pacman -Sy

ile paket listenizi yenileyedikten sonra yeni ve hızlı yansınızı dilediğiniz gibi kullanabilirsiniz.

Ayrıca

xaph@linux#  rankmirrors -u <yansı_adresi>

komutu ile dilediğiniz herhangi bir yansının hızını kontrol edebilirsiniz.

Kolay gelsin.

Not: rankmirrors programını kullanmak için sistemde kurulu python bulunması gerekir.

Ubuntu üzerinde tek komutla LAMP kurulumu

Eğer Ubuntu 7.04 ve üstü bir sürüm kullanıyorsanız tasksel sayesinde tek komutla LAMP server kurulumu yapabilirsiniz. Bunun için konsoldan:

sudo tasksel install lamp-server

komutunu yazıp onaylamanız yeterli olacaktır. Kurulum esnasında sizden mysql root parolası isteyecektir. Dilediğiniz değeri verebilirsiniz.

Bu aşamadan sonra http://localhost/ bağlantısını tıklayarak çalışan apache sunucunuzu görebilirsiniz. Yazacağınız kodların sunucu üzerinde çalışması için kodlarınızı /var/www dizininde saklamanız gerekmektedir.

Buraya kadarı basit bir LAMP kurulumuydu. Şimdi biraz detaya inelim.

Kurulan Paketler:

Web sunucumuzu tasksel kullanarak yaptığımız için öntanımlı paketler yüklenmiştir. Bu öntanımlı paketler şunlardır:

apache2 apache2-mpm-prefork apache2-utils apache2.2-common libapache2-mod-php5 libapr1 libaprutil1 libdbd-mysql-perl libdbi-perl libmysqlclient15off libnet-daemon-perl libplrpc-perl libpq5 mysql-client-5.0 mysql-common mysql-server mysql-server-5.0 php5-common php5-mysql

Kullanıcı Dizini Oluşturmak:

Biraz önce de yazdığım gibi yazacağınız kodlar için öntanımlı klasör /var/www klasörüdür. Ancak bu klasör üzerine yazma hakkınız bulunmadığından ve her seferinde root yetkileriyle çalışmak güvenli olmadığı için /home klasörünüz içerisinde bir web dizini oluşturabilirsiniz. Bunun için sırasıyla şunları yapmanız yeterlidir:

• İstediğiniz bir metin düzenleyici(gedit, nano, vi ..) kullanarak ayar dosyamızı açalım.

  sudo gedit /etc/apache2/sites-available/default

• Document Root satırını bularak orada yazan dizin yolunu istediğimiz şekilde değiştirelim. (Örnek olarak /home/kullanıcı_adiniz/public_html)
• <Directory /var/www/> olan kısmı <Directory /home/kullanıcı_adiniz/public_html/> şeklinde değiştirelim.
• Son olarak sunucumuzu yeniden başlatalım.

  sudo /etc/init.d/apache2 restart

Artık /home/kullanıcı_adiniz/public_html/ klasörü sizin web dizininiz olacaktır.

PhpMyAdmin’i kurmak:

PhpMyAdmin veritabanı tablolarınızı yönetmek, yeni tablolar oluşturmak gibi işlemleri yapmak için oldukça kullanışlı bir araçtır. Kurulumu için öncelikle konsoldan

sudo apt-get install phpmyadmin

yazıp onaylamalıyız. Bu aşamada sistemimize phpmyadmin kurulmuş oldu ancak bunu bir de web sunucumuza belirtmeliyiz. Bunun için öncelikle

sudo gedit /etc/apache2/apache2.conf

komutu ile apache ayar dosyamızı açmalıyız. Daha sonra

Include /etc/phpmyadmin/apache.conf

satırını ayar dosyamızın en altına yazmalıyız. Böylece apacheye phpmyadmini göstermiş olduk.

Son olarak

sudo /etc/init.d/apache2 restart

komutu ile sunucumuzu yeniden başlatmalıyız. Artık http://localhost/phpmyadmin bağlantısı ile phpmyadmin’e ulaşabilirsiniz.

Sunucunuzu güle güle kullanın

NTFS ve Ext2/3 Dosya Sistemleri Arasında Tam Erişim

Windows ve Linux işletim sistemlerini dual boot olarak kullananların bileceği üzere, Windows işletim sisteminden ext dosya sistemle şekillendirilmiş disk bölümüne hiçbir şekilde erişilmez. Linux uzerinden ise NTFS bölümlere sadece okuma yapılabilinir. Ama tabiki bu konu çözümsüz değil. NTFS-3G ve IFS sayesinde bu soruna çözüm bulmak mümkün.

Linux üzerinden NTFS’e tam erişim sağlamak:

Öncelikle kaynak kodumuzu indiriyoruz. Tar dosyasını istediğimiz bir yere açıyoruz. Daha sonra rutin yükleme işlemini gerçekleştiriyoruz. Konsoldan klasöre gidiyoruz ve şu komutları uyguluyoruz:

./configure
make
make install

Artık Linux üzerinden NTFS’e tam erişim sağlamış bulunmaktasınız.

Windows üzerinden Ext dosya sistemine tam erişim sağlamak:

Bu sorunu, alman bir üniversite öğrencisinin tez çalışması olarak yazdığı ext2 IFS ile çözmek mümkün. Yapmamız gereken tek şey gerekli sürücüyü indirmek ve kurmak. Kurduktan sonra windows üzerinden linux bölümünüze tam erişim sağlamış oluyorsunuz.

Ubuntu Üzerinde VirtualBox Kurulumu

Öncelikle VirtualBox nedir ne işe yarar bununla başlamakta yarar var sanırım.
VirtualBox InnoTek firması tarafından üretilen bir sanal PC (virtual PC) yazılımıdır. Kendi işletim sisteminiz üzerinde sanal olarak bir bilgisayar daha oluşturup farklı işletim sistemlerini kullanmanızı, denemenizi sağlar. Ama genellikle Windows üzerinde Linux veya Linux üzerinde Windows kurulumu için kullanılırlar. VirtualBox hakkında ayrıntılı bilgi için şu siteleri ziyaret edebilirsiniz:
VirtualBox resmi sitesi
Odtu e-bergi üzerinde VirtualBox incelemesi

Şimdi Ubuntu üzerine nasıl VirtualBox kurulacağını adım adım inceleyelim:

1- Öncelikle ekle kaldır yöneticimizi açıp “Tüm mevcut uygulamalar”ı (All available applications) göstermesini sağlamalıyız.
2- Daha sonra ise resimde gözüktüğü gibi arama alanımıza “virtual” kelimemizi girmemiz VirtualBox’un bulunmasına yeterli oluyor.
3- VirtualBox’u işaretleyerek sağ alt kısımda bulunan değişiklikleri onayla(apply changes) butonumuza basabiliriz. (Bu işlemden sonra internet hızınıza bağlı olarak VirtualBox’ın indirilmesini biraz beklemelisiniz. Ardından kurulum kendiliğinden gerçekleşecektir.)
4- VirtualBox şu aşamada sistemimize kurulmuş ve Uygulamlar menüsünde Sistem Araçları seçeneğinin altından ulaşılabilir olmalı. Ancak VirtualBox’u açıp bir sanal makine oluşturduktan sonra sanal makinemizi çalıştırmak istediğimizde büyük ihtimalle

VirtualBox kernel driver not installed. The vboxdrv kernel module was either not loaded or
/dev/vboxdrv was not created for some reason. Please install the virtualbox-ose-modules package
for your kernel, e.g. virtualbox-ose-modules-generic..
VBox status code: -1908 (VERR_VM_DRIVER_NOT_INSTALLED).

Sonuç Kodu:0x80004005Bileşen:ConsoleArayüz:IConsole {1dea5c4b-0753-4193-b909-22330f64ec45}

şeklinde bir hata verir. Bu hata VirtualBox programımız için gerekli kernel modüllerinin yüklenmediği anlammına gelir. Bunu yükleyebilmek için Sistem->Yönetim menüsünden Synaptic Paket yöneticisini açmanız ve burada “virtualbox-ose-modules” paketini aratmanız gerekmektedir. Ancak aratma sonucunda karşımıza birden fazla paket çıkıyor. Hangi paketi yükleyeceğinizi öğrenmek için öncelikle kernel versiyonunuzu ögrenmeniz gerekmektedir. Bunun için bir uçbirim(terminal/konsol) açıp

$ uname -r

komutunu vermeniz yeterlidir. Benim kernel versiyonum 2.6.24-16-generic olarak gözüküyor dolayısıyla virtualbox-ose-modules paketlerinden “generic” isimli olanı seçmem ve uygula(apply) tuşunu kullanarak yüklemem gerekiyor.
5- VirtualBox’ı yeniden başlattığımızda bu sefer başka bir hata ile karşılaşırız. Hatanın raporu

The VirtualBox kernel driver is not accessible to the current user. Make sure that the user
has write permissions for /dev/vboxdrv by adding them to the vboxusers groups. You will need
to logout for the change to take effect..
VBox status code: -1909 (VERR_VM_DRIVER_NOT_ACCESSIBLE).

Sonuç Kodu:0x80004005Bileşen:ConsoleArayüz:IConsole {1dea5c4b-0753-4193-b909-22330f64ec45}

şeklindedir. Buradaki sorun ise VirtualBox uygulamasının gerekli izinlere sahip olmaması ve VirtualBox uygulamamızı kullanma hakkımızın bulunmamasından kaynaklanmaktadır.
Çözüm olarak ise öncelikle uçbirimden

$ sudo chmod 777 /dev/vboxdrv

yazıp VirtualBox için gerekli izinleri vermeliyiz. Sonrasında menüden Sistem->Yönetim->Kullanıcılar ve Gruplar ı açmalı, ardından açılan Kullanıcı Ayarları penceresinden önce “Grupları Yönet(manage groups)” butonuna basmalı ve gelen menüden vboxusers grubunu bulmalıyız. Daha sonra ise vboxusers grubumuza tıklayıp sağ taraftan “özellikler”i seçip kendi kullanıcı adınızı seçmeli ve tamam diyerek onaylamalısınız. Böylece sorunumuzu tamamen halletmiş bulunmaktayız.
Artık VirtualBox’ı rahatlıkla kullanabiliriz.

Linux üzerinde gcc kullanımı, C kodlarını derlemek ve çalıştırmak

Linux üzerinde çalışıyorsanız ve C programlaya yeni başladıysanız, başlangıçta C kodlarını yazarken ve derlerken zorluk çekebilirsiniz.
Bunu halletmek için her şeyden önce elinizde C kodlarınızı yazacağınız bir text editorunuz bulunmalıdır. Seçeceğiniz text editörü konsol üzerinde çalışan vi, nano gibi editörler ya da görsel olarak çalışabileceğiniz gedit, kate, emacs gibi editörler olabilir. Hangisini kullanacağınıza karar vermek tamamen size kalmış. Herhangi bir text editöründe kodlarınızı yazdıktan sonra istediğiniz herhangi bir yere kaydedebilirsiniz. Kayıt işleminde dikkat etmeniz gereken nokta C kodlarınızı .c uzantılı olarak kaydetmenizdir.
Kodumuzu ornek.c adıyla /home/kullanıcı_adı klasörünüze kaydettiğimizi düşünelim ve örnek olarak bir C programını çalıştıralım. İlk yapmamız gereken bir konsol açıp kodumuzun bulunduğu dizine geçmek olmalı. Bunu yapmak için

$ cd /home/kullanıcı_adı

yazmamız yeterli olacaktır.
Eğer ki C kodumuzun olduğu klasörde olup olmadığımız hakkında bir şüphemiz varsa bunu

$ ls

komutunu kullanarak kontrol edebiliriz. “ls” komutu bulunduğumuz klasördeki dosyaların isimlerini konsola yazar.
Kodumuzun bulunduğu klasöre geçtikten sonra gcc ile kodumuzu derleyebiliriz. gcc’nin açılımı “gnu c compiler” olmakla linux dağıtımlarında kullanılan standart C derleyicisidir. gcc kullanarak kodumuzu derlemek için yine konsol üzerinde

$ gcc ornek.c

yazmamız yeterli olacaktır. Bu işlem sonunda kodumuz derlenir ve eğer varsa kod üzerindeki hatalar konsola yazılır. Eğer ki sorunsuz bir derleme yaptıysanız kodunuzun bulunduğu dizinde “a.out” adında bir dosya oluştuğunu görmelisiniz. Bu c kodunuzun derlenmiş, çalıştırılabilir(binary) halidir.
Derlenmiş C kodumuzu çalıştırmak için ise konsola

$ ./a.out

yazmamız yeterli olacaktır. Böylece C kodumuzun çıktısını konsol üzerinde görebiliriz.

a.out çıktısından farklı bir çıktı adıyla kod derlemek
Derleme işlemi yaparken birbirinden ayrı birkaç tane kod derlememiz ve hepsini ayrı ayrı kullanmamız gerekebilir. Eğer ki bütün kodlarımız a.out olarak derlenirse her çalıştırma işlemi için kodlarımızı yeniden derlememiz gerekir. Bunu engellemek için gcc’ye -o parametresini girmemiz ve kodumuzun derlenmiş halini başka bir isimde kaydetmemiz gerekmektedir. Örnek olarak ornek.c kodumuzu derleyip ornek adında kaydetmek için

$ gcc ornek.c - ornek

yazmamız yeterli olacaktır. Burada kullanacağımız -o parametresi gcc’ye kodumuzun çıktısı için farklı bir isim seçmek istediğimizi, ornek ise çıktımızın hangi adı alacağını anlatır. Kodumuzu farklı bir isimle derledikten sonra ise dikkat etmemiz gereken şey artık a.out değil de yani dosya adımızı çalıştırmamızdır. Yani son derlememiz için konsola

$ ./ornek

kodunu girmeliyiz. Böylece ornek.c dosyamızın derlenmiş hali olan ornek dosyasını çalıştırmış oluruz.